Waar het wetende veld, spiegelneuronen en de fenomenologie elkaar ontmoeten
Familie-opstellingen
Bert Hellinger is een van de meest bekende systeem therapeuten van Europa. Hij studeerde filosofie, theologie en pedagogiek. Was priester en schoolhoofd bij de Zoeloes, psychoanalyticus, primal-therapeut, systeem- en familie- therapeut. Hij geeft zijn levenslange ervaring en wijsheid door in zijn therapeutische werk.
Zijn fenomenologische benadering en familie- opstellingen begonnen snel terrein te winnen in Duitsland en daarna verspreid over vele landen van de wereld.
Bert Hellinger is een betrokken mens en voortdurend bereid om verder te kijken dan het gebruikelijke. De laatste jaren laten zien dat zijn fenomenologische benadering voorbij therapie reikt en zich steeds meer verdicht. Zijn werk is helder en treffend, als de latere werken van een kunstenaar: ze bereiken een diepte en schoonheid die daarvoor niet mogelijk was.
Er zijn drie basisprincipes in familiesystemen werkzaam:
- Iedereen heeft evenveel recht op een plek in het systeem.
- Balans in nemen en geven.
- In het systeem is een rangorde.
Wanneer om een of andere reden een of meer van deze wetten in een systeem in de knel komen ontstaan er patronen of dynamieken. Die ontstaan uit liefde, met de bedoeling om, gezien de systeem-omstandigheden, het zo goed mogelijk te blijven doen voor het hele systeem.
Organisatie opstellingen
Werken met dezelfde principes als familie opstellingen.
Trauma opstellingen
Prof. dr. Franz Ruppert (1957) is psycholoog en docent aan de katholieke Stiftungsfachhochschule, een hogeschool, in München en is tevens zelfstandig gevestigd en erkend als psychotherapeut.
Zijn specialisatie is het werken met mensen met ernstige psychische aandoeningen.
Als grondlegger van de traumaopstellingen en ‘het opstellen van het verlangen’ ontwikkelde hij de theorie van de meergenerationele psychotraumatologie. (OMPT).
Ruppert heeft de Hellinger methode aangepast en een wetenschappelijke benadering gegeven, door o.a. met opstellingen van ‘Het Verlangen’. Deze zijn gebaseerd op de aanwezigheid van zogenoemde spiegelneuronen in onze hersenen.
De drie dimensies van systemisch werk volgens Ruppert .
- Het gezonde deel van de psyche
- Het getraumatiseerde deel van de psyche
- Het overlevingsdeel van de psyche
Rupperts benadering verschilt van dat van Hellinger, omdat de cliënt vanaf het begin van de opstelling in de opstelling staat en een representant voor zijn “Verlangen’ kiest. In hoeverre de cliënt in staat is zijn verlangen te verwoorden, hangt af van de mate waarin hij verstrikt of getraumatiseerd is. Het verlangen bevat tevens de dosis traumagevoelens die de cliënt op dat moment aankan. Immers hoe kan een cliënt zijn verlangen verwoorden als dat voor hen betekent dat daarmee zijn loyaliteit aan het systeem van herkomst in het geding is?
Als gevolg van Ruperts verklaring dat de splitsing van de psyché een natuurlijk proces is om te kunnen overleven, wordt het mogelijk om te veronderstellen dat het bewust maken van opgeslagen trauma in onze psyché ook een helend mechanisme in werking kan zetten dat volledig buiten onze controle ligt. Deze hypothese biedt een onzichtbare dimensie aan systemisch werk.
Levens Integratie Proces (L.I.P.) opstellingen
W. Nellis heeft een bewustzijnsmodel ontwikkeld dat ook veel weg heeft van de psychologische ontwikkelingsfasen van een mens. Maar dan gebaseerd op de de ontwikkeling van het bewustzijn. Hij beschrijft geen psychologisch fasen maar bewustzijnsfasen. En verklaart een 7 tal levens- en bewustzijnsstadia . Hiermee legt hij de basis van het levens-integratie-proces (LIP).
Waar Bert Hellinger de werking van de liefde en de ziel beschrijft en laat voelen in opstellingen, zet Nelles een andere stap. In verhelderende en tot de verbeelding sprekende taal legt hij de ontwikkeling van het bewustzijn van de mens uit. Tegen deze achtergrond laat hij zien welke rol de psychotherapie in het algemeen en de familieopstellingen in het bijzonder spelen bij de spirituele ontwikkeling van ons bewustzijn.
Nellis nodigt uit om verder te kijken dan psychologische kennis. Om ons met een open hart te verbinden met de werkelijkheid die eens was en is geweest. Zodat we een nieuwe realiteit die op ons af komt kunnen aanvaarden.
Dans opstellingen.
Ontdek hoe krachtig dansopstellingen kunnen zijn binnen het systemisch werk! Het is een leuke fysieke en visuele methode waarbij je echt meebeweegt en je lichaam helemaal betrokken wordt, zodat je in een flow komt.
Zoals Gabrielle Roth zegt: ‘If you put the body in motion, you will change.’
Dans en creatieve dingen spreken vooral de rechterhersenhelft aan, terwijl taal (denken, praten, luisteren) meer de linkerhersenhelft gebruikt. Door dans én praten samen te doen, activeren we beide helften en kunnen we nieuwe verbindingen maken. Zo kunnen we oude patronen ‘overschrijven’ en dieperliggende gevoelens en gedachten aanspreken. Het is een mooie manier om een brug te slaan tussen binnen en buiten.
Moving into Balance
Alles wat we meemaken, wordt opgeslagen in ons lichaam. Daardoor reageren we vaak onbewust op situaties met emoties of kunnen we onze energie verliezen.
Dansopstellingen helpen je om die opgeslagen stress en oude patronen te herkennen en los te laten, een soort ‘reset’ voor je systeem.
De gesprekken die vooraf, tussendoor of na de dans plaatsvinden, zorgen dat je de gevoelens en ervaringen beter begrijpt. Zo kom je steeds meer bij de informatie die in je lichaam zit en vind je misschien nog antwoorden die daar verborgen liggen.
En het mooie is: je hoeft geen danser te zijn om mee te doen. Iedereen kan bewegen op muziek, vanuit zijn eigen mogelijkheden. Het gaat vooral om voelen en jezelf laten bewegen.
